maandag 18 maart 2013

Always Change A Winning Team


De stuiptrekkende winter met z’n laatste koude nachten, smeltend ijs en hardnekkige sneeuwresten brengt opnieuw herinneringen boven. Enkele jaren geleden had ik op de ‘dag van de toegevoegde waarde’ -een congres voor meetingprofessionals- het bijzondere genoegen om Ronald Naar, te ontmoeten, Nederlands beroemdste bergbeklimmer. Helaas overleed hij kort daarna in het harnas tijdens de afdaling van de berg Cho-Oyu (8201 m) in Tibet. Hij was een enorm inspirerende spreker die prachtige vergelijkingen kon maken tussen het beklimmen van een berg en het leiding geven aan een onderneming. Met name de manier waarop hij het belang van teamwork verduidelijkte in omstandigheden waarbij je eigen leven afhangt van een teamlid, en hoe je zo’n team bouwt, maakte diepe indruk. 
Voor dat congres was een aantrekkelijk format bedacht om de aandacht van het publiek vast te houden. Een stuk of 8 sprekers was gevraagd om middels een PechaKucha (400 seconden, 20 slides) een korte inleiding te geven die ons  zou doen smachten naar de rest van het verhaal. De een bleek daar beter in dan de ander… Als in een heuse ‘So You Wonna Be a Star’ verkiezing kregen we een stemkastje in de handen en mochten we stemmen. Ronald verpletterde de concurrentie. Iedereen wilde vernemen hoe hij zijn team motiveerde tot ultiem succes op de K2 na enkele mislukte pogingen. En hoe het zijn zoon afging bij de confrontatie met zichzelf en met een vader die een high performance teamexpeditie bestuurt… Meesterlijk.
Een paar van zijn uitspraken rondom team-performance:
  • Houd je teamleden gemotiveerd door ze de ruimte te geven ook hun persoonlijke doelstellingen te realiseren;
  • Neem risico’s nadat je ze eerst hebt gekwantificeerd. Als je ze voortdurend onder controle probeert te houden verleg je nooit je grenzen;
  • Concentreer je op het nemen van de juiste beslissing en laat je niet van de wijs brengen door de angst om te falen;
  • Geluk hebben betekent dat je goed was voorbereid om de geboden kans te benutten…
En wat dacht u tenslotte van deze..?
"Verander een succesvol team op tijd! Voorkom de automatische piloot en teamleden die onachtzaam raken. In de bergen betaal je die rekening soms met je leven...".

dinsdag 26 februari 2013

Honkballen in de sneeuw


De wereld is momenteel romantisch wit met besneeuwde paden en bomen die hun witte takken nederig laten buigen onder de last. 
Het laat me denken aan het verhaal van Ketan Makwana (3M) recentelijk op de Intrapreneurship Conference in Parijs. Leuke conferentie en een leuk thema...Intrapreneurship: 'the act of behaving like an entrepreneur while working within a large organisation'. Of ook wel: hoe kun je als organisatie creativiteit en innovatie in je DNA verankeren... 
Ketan vertelde het verhaal van Canadian Telecom die een probleem hadden dat ze niet opgelost kregen: performance-verlies en uitval in hun infrastructuur in de winterperiode. Het enorm uitgestrekte Canada heeft een bovengrondse infrastructuur van telefoonpalen en kabels waarop in de lange winterperiode sneeuw blijft liggen. De draden buigen door wat verlies in de prestatie tot gevolg heeft en zelfs signaal-uitval als er een draad breekt. De CEO besloot het probleem voor te leggen aan de medewerkers en er werd een grote bijeenkomst belegd. Iemand opperde om honkbalknuppels te verstrekken en met een flinke klap tegen de telefoonpaal de draden te laten trillen. Sneeuw weg. Een simpel idee, niet? Toch gedaan. Een maand later plotseling weer een bijeenkomst. De CEO vertelde dat ze gewoon te weinig collega’s hadden om het verschil te maken op zoveel infrastructuur, met name in de wildernis. Of iemand nog een idee had? 



Nieuw voorstel: honing smeren bovenin de telefoonpalen zodat daar beren in zouden klimmen die dan trillingen zouden veroorzaken, etcetera. Beren genoeg daar. Hoe doen we dat? Een spuitlans van een sproeivliegtuig aan een helicopter bevestigen en dan per telefoonpaal mikken. Flinke klus maar wel te doen, leek het. Zo gezegd, zo gedaan. Alles gemonteerd aan de helicopter en, hup, aan de slag. De helicopter was in de lucht en zette de daling in richting de eerste paal toen de piloot riep: “stop maar met de spuit, het hoeft niet meer!”. Want? U raadt het al….door de luchtverplaatsing en de trillingen van de rotors verdween de sneeuw zonder moeite! Op verzoek van Telecom besloot het Postbedrijf om de dagelijkse postvluchten te verplaatsen boven de draden….geniaal en praktisch.. Tot op de dag vandaag  wordt dat nog steeds zo gedaan. De les? Zonder de man van de honkbalknuppel was dit nooit tot stand gekomen. Zonder honderd ideeën vind je niet dat ene geniale… Mobiliseer de collectieve creativiteit!


vrijdag 15 februari 2013

Mini-Saga

Nee. 
Het is niet het nieuwe auto-model dat in Born gebouwd gaat worden. Of een jeugd rockband uit Canada. 
Bij het lezen van het meesterwerk van Daniel Pink -a Whole New Mind- stuitte ik op het fenomeen Mini-Saga. Het gaat over schrijven. Iets schrijven. En hoe moeilijk dat is. Direct te linken aan het gezegde van Goethe: 'ik had geen tijd om je een korte brief te schrijven, dus ik schrijf je maar een lange'. 

Een Mini-Saga is een verhaal in exact 50 woorden.

Het idee komt oorspronkelijk van de schrijver Brian Aldiss en de krant The Daily Telegraph, die diverse minisaga competities hebben georganiseerd. Dat gaat dan ongeveer zo, en in het engels omdat dat zo'n mooie taal is..: 

A holiday romance 
I was alone on a heavenly beach. Suddenly, a beautiful man came towards me. I immediately fell in love at first sight. We started a friendly conversation and we became, in the course of the holiday, extremely close. Naturally we exchanged phone numbers. Back home, I called him. Wrong number!