Taal is een encyclopedie van onwetendheid...

Ik mag graag lezen in het werk van Edward de Bono. Zijn eigenwijze bedenksels verbazen en amuseren mij geweldig en zijn taalgebruik al helemaal. Taal op zich vindt hij onhandig, gebrekkig. Veel te beperkt om de vruchten van ons brein verder te brengen en zelfs te beperkt om ze te beschrijven. Taal is de encyclopedie van onwetendheid, zo zegt de Bono: 'aangezien percepties op basis van relatieve onwetendheid in permanente woorden worden ingevroren en zo ons denken in de toekomst beperken'. Je moet het wel twee keer lezen maar mij brengt hij wel verder....

Ik moest hieraan denken omdat ik recent bij een project enkele observaties heb gedaan. Observeren is een vaste routine in mijn werk die heb omarmd na het bestuderen van de gedachtes van Tom Kelley, mede-oprichter van IDEO, o.a. in zijn boek 'the ten faces of innovation'. IDEO is het wereldberoemde bureau van 'designthinkers'. Tom beschrijft in het boek de kracht van het antropologische denken als belangrijkste discipline binnen hun praktijk, de observators pur sang die, in de geest van Charles Darwin, geobsedeerd zijn door menselijk gedrag, turend voorbij het voor de hand liggende, steeds op zoek naar openbaringen vanuit hun Vuja De, hun vermogen om te zien wat er altijd was maar nooit werd gezien (als tegenhanger van déjà vu; reeds gezien). Het begrip Vuja Demaakt in ieder geval duidelijk dat we -conform de Bono- vooral open moeten staan voor 'percepties van onwetendheid' en dat taal best een beperkende factor is, als je er over nadenkt..