creovateblog

creativity based collaboration....Wie niet slim is kan niet sterk zijn

2010-12-07T10:23:00.000+01:00

“It is not the strongest of species that survives over the ages. It is the species that can adapt the quickest to new circumstances.”

Hoe ziet werken uit in dit nieuwe tijdperk van het nieuwe werken? Wat gaan we er als organisatie mee bereiken? Waarvoor hebben we het gedaan? Als we kunnen werken waar we willen, we vrije toegang tot kennis en informatie hebben en we ons werk zelf kunnen organiseren: wat gaan we dan doen met die nieuwe werkstijl? Of was het invoeren van het nieuwe werken het doel? De groeiende populariteit en relatieve bekendheid van #hnw draagt het riscico in zich dat deze geassocieerd wordt met het invoeren van thuiswerken. Van nieuwe vrijheden voor de individuele medewerker en daarmee -impliciet- met ongemak voor het management. Terwijl hetnieuwewerken een vehikel is om diepgewortelde organisatorische uitdagingen het hoofd te bieden, zoals bijvoorbeeld -en wellicht als belangrijkste- productvernieuwing, innovatie. Die wordt namelijk gefundeerd door creativiteit en denkkracht, een intrinsieke eigenschap van ieder individu. Een eigenschap die organisatiebreed tot bloei kan komen als aan randvoorwaarden wordt voldaan. Randvoorwaarden die onlosmakelijk deel uitmaken van hetnieuwewerken zoals het is bedoeld: vrijheid, verbondenheid, verantwoordelijkheid. Waar angst niet bestaat, nieuwsgierigheid heerst, ontdekking wordt gestimuleerd, plezier een functioneel instrument is geworden en waar dialoog het debat heeft verdreven. Waar mensen met plezier in hun basiskamp (vroeger: kantoor) samen denken en ontdekken en op expeditie gaan naar al die plekken die hun inspireren en stimuleren: het gaat over activity based working en over creativity based collaboration. Dat is de ware kracht van hetnieuwewerken! Ik zeg.....doen!

Pierre Buijs heeft cre|ovate opgericht vanuit de drang om de collectieve creativiteit van mensen in organisaties te mobiliseren ten dienste van innovatie, van de voortdurende vernieuwing. Met het adviesproduct ReMeet, redesign your meeting worden de voor creativiteit voorwaardelijke eigenschappen geprojecteerd op het belangrijkste en kostbaarste momentum, namelijk de bijeenkomst van mensen en op gestructureerde wijze omgezet naar innovatieroutines.
Pierre Buijs is productinnovator en heeft als consultant en partner bij Veldhoen+Company langdurig vormgegeven aan hetnieuwewerken.

Redesign your meeting.....want er is iets aan de hand

2010-12-06T14:26:00.000+01:00

Stap een openbare locatie binnen vandaag de dag en je ziet een verscheidenheid aan technologische hulpmiddelen die toegepast worden. Met mensen die driftig doende zijn op blackberries, htc’s, iphones en ipads. Toch zijn de meeste van onze face-to-face ontmoetingen nog steeds geen afspiegeling van de realiteit van de huidige tijd. Er zijn diverse trends op te sommen met een grote impact op congressen, evenementen en andere face-to-face meetings.

  De manier waarop we denken over leeromgevingen is aan het veranderen.
 In face-to-face meetings is een fysieke ruimte traditioneel de plek van de leeromgeving, namelijk de vergader/congreszaal. Dat idee is aan het veranderen. De ruimtes waar de deelnemers leren zijn steeds meer gemeenschap gedreven, informeel en ondersteund door technologieën voor digitale communicatie en -samenwerking. Organisatoren van congressen moeten meer informele, openbare ruimten gaan bedenken en faciliteren, waar mensen elkaar kunnen treffen, samen kunnen komen, een community kunnen bouwen en zelf gesprekken en sessies over onderwerpen kunnen organiseren. Leren vindt niet meer alleen plaats in formele educatieve sessies.

Mensen willen actief deelnemen en beleven, in plaats van alleen een passieve toeschouwer zijn. 
Het model van een spreker die voor zijn publiek staat en zijn verhaal doet voor een een groep passieve luisteraars is aan groot onderhoud toe. Het internet stelt mensen in staat om zelf de controle te hebben over hoe ze inhoud tot zich nemen en deelnemen aan digitale activiteiten. Ze willen dezelfde mogelijkheden in een congres omgeving. De participatieve cultuur is doorgedrongen in de meeste hedendaagse activiteiten en ook hier.

Open content databases en sociale netwerken stellen de organisator van congressen voor de uitdaging om hun rol als brenger van content en educatie te herzien.
 Toegang tot gratis en kwalitatief hoogstaande inhoud en opleidingsmogelijkheden is nog nooit zo overvloedig, openlijk en gemakkelijk toegankelijk geweest als nu. Voor de congresdeelnemer van nu is het belangrijker om geadviseerd en gefaciliteerd te worden om connecties te maken, betrokken te raken en hun eigen interpretaties en ervaringen met anderen te kunnen bespreken.

'Rich media' - zoals animaties, audio, augmented reality, beelden, QR codes, visuals en video - zijn steeds waardevolle elementen in de face-to-face ervaring. 
Je zintuigen onderdompelen in een multimediale leerervaring is van cruciaal belang om memorabele en unieke face-to-face ervaringen te creëren. Laat de mensen in een ander bewust komen, breng ze in FLOW. Animaties, audio, visuals en video's zullen de deelnemers aan de conferentie helpen om een beter begrip te krijgen van de besproken inhoud.

Mensen verwachten te kunnen communiceren, verbinden, leren en werken waar en wanneer het ze willen, ook en vooral op een evenement.  
Professionals moeten een balans zien te vinden tussen gezin, huis en werk in een steeds drukkere wereld. Veel volwassenen ervaren sneller als beter. Ze willen eenvoudig en overal toegang tot de informatie op zowel hun bedrijfsnetwerk als hun sociale netwerken. Dit zal grote gevolgen hebben voor de face-to-face bijeenkomsten in zalen zonder gratis of goedkope WiFi.

Mensen hechten steeds meer belang aan innovatie en creativiteit.
 Hoe innovatief is uw face-to-face beleving? Is het voorspelbaar? Zouden aanwezigen zeggen dat het een creatieve of conventionele ervaring was? Onze conferenties moeten het toenemende belang van innovatie en creativiteit weerspiegelen, zowel in de beleving als professionele vaardigheden.

Creovate verdiept zich o.a. in trends die een impact hebben op diverse wereldwijde sectoren in komende vijf jaar. Pas ze toe vanaf nu toe op al uw bijeenkomsten!

De economische noodzaak

2010-11-11T09:32:00.000+01:00

Het is najaar 2010 en Nederland verkeert nog steeds in moeilijke economische tijden. Nog steeds. Terwijl de verwachting was dat het herstel stevig zou inzetten is dat zeker nog niet het geval. En het is de vraag in welke mate dat gaat gebeuren. Misschien zelfs of er uberhaupt een significant een structureel herstel zal plaatsvinden. Vraag is ook of we dat moeten willen. Want de huidige crisis markeert een fundamentele transformatie van de economie. De economie zoals wij die kennen, met oude structuren die dateren uit een industrieel verleden, staat op het punt te verdwijnen. Geen herstel dus, maar transformatie. Geen maatregelen om de oude economie op gang te krijgen maar maatregelen om aan te kunnen sluiten bij de nieuwe economie, een economie die draait om kennis en creativiteit, over mensen en hun talent. De concurrentie neemt geweldig toe en werkend Europa zal zich moeten beraden hoe deze competitie aangegaan kan worden. Imitatie is passé, innovatie is de trend, ook in de landen waar dat voorheen significant anders was. Het advies van experts is om als westerse landen fors te investeren in kennis. Dat doen de BRIC-landen ook, en in ruime mate. Met als motto ‘Weten leidt tot Welvaart’ is het in India bijvoorbeeld heel gewoon dat ouders de helft van hun inkomen besteden aan de opleiding van de kinderen. Kom daar in Europa maar eens om. Evident is dat er een focus zal moeten ontstaat op het mobiliseren van eenieders creativiteit en dat bedrijven en organisaties bij voortduring innovatie moeten nastreven. Innoveren is meer dan ooit een voorwaarde voor succes.

PechaKucha, wat een GOET-format!

2010-09-15T15:27:00.000+02:00

Binnenkort organiseer ik samen met mijn 4 metgezellen weer een PechaKuchaNight in Maastricht, een evenement waarin 12 mensen een idee delen met 250 man publiek. Op 1 avond. En ook nog met een pauze inclusief afterparty. Echt waar.
Na jarenlang bijwonen van vele bijeenkomsten, zowel binnen het werkveld als in de eigen organisatie, kreeg ik een hartgrondige hekel aan de ineffectiviteit, de kleurloosheid, fantasieloosheid en de slechte match met eigenlijke doel ervan. En hoe weinig zo’n bijeenkomst eigenlijk opleverde, net alsof het steeds alleen maar een interruptie van ‘het normale werk’ was. Vanuit mijn professie als workplace-consultant was ik dagelijks in de weer met vooruitdenken over hoe het nieuwe werken voor klanten en voor onszelf vormgegeven kon worden. De performance van de bijeenkomst bleef naar mijn mening echter steeds nadrukkelijk onderbelicht. Ik verdiepte mij in het onderwerp en nam kennis van alle raakvlakken en organisatorische inzichten.
Edward de Bono, Daniel Yankelovich en Peter Senge verschaffen -ieder vanuit hun eigen oogpunt- inzicht in hoe ons brein werkt en hoe dat het beste ten dienste van ’vooruit denken’ ingezet kan worden. Dan gaat het over de omstandigheden waaronder de creativiteit en vindingrijkheid van mensen het beste gedijen. Magische kost, enorm leerzaam. Zo geraakte ik via dr. Luthar Standing Bear naar sir Ken Robinson...van de kracht van stilte en dialoog van de Dakota-stam naar de visie op creativiteit en -niet in het minst- de geestverruimende werking van humor van sir Ken. Zijn TED-talk is ongeëvenaard net zoals het format van de TED Conferentie die jaarlijks wordt gehouden. 1000 mensen in de zaal en talloze anderen via de website luisteren en kijken ademloos naar mensen met waarachtig inspirerende verhalen en ideeën. Verhalen die nooit langer dan 20 minuten duren en voor iedereen zichtbaar gemaakt zijn(www.TED.com) onder de noemer Ideas Worth Spreading. Het gaf mij het idee om het format van ons interne innovatieteam te herzien naar compactere bijeenkomsten in een hogere frequentie. Vaker maar korter bij elkaar komen, elkaar ongeinterrumpeerd toelichten wat ieders gevorderd inzicht was en daarover in dialoog met elkaar. Binnen een uur klaar, uitbreken, individueel verrijken en een week later elkaar weer treffen. Er ontstond een soort state of mind, een Csikczentmihalyi-FLOW gevoel. Er was geen ontkomen aan en we kwamen tot de meest verrassende inzichten.
Zo liepen we tegen het fenomeen PechaKucha aan.

Pechakucha is een japans woord en staat voor prietpraat, babbelen. Eigenlijk staat het woord synoniem voor het format van het evenement dat in 2003 werd bedacht in Tokyo door Mark Dytham en Astrid Klein. In hun architectuur-speelveld waren ze nieuwsgierig naar al die vindingrijke en creatieve ideeën maar een dag was gewoon te kort. Het plan ontstond ontstond om spreektijd te minimaliseren, het entertainmentgehalte te maximaliseren en de reikwijdte voor sprekers zo groot mogelijk te maken. Een fun-avond waar publiek luistert naar steeds 400 seconden + 20 slides, op een maffe locatie, met DJ en bier en 12 sprekers. Zo gezegd zo gedaan: anno september 2010 vinden deze evenement plaats in 342 steden over de gehele wereld! Toen wij anderhalf jaar geleden startten in Maastricht waren het er 182. Een overweldigend succes dus. Het verschaft bewijs voor het feit dat we de doelstelling van een ontmoeting nauwkeurig moeten simplificeren en er een GOET-format voor moeten construeren. GOET (Gedrag-Omgeving-Emotie-Technologie) staat voor het integraal vertalen van de omstandigheden waaronder een aktiviteit zich kan voltrekken. Einstein zou trots op ons zijn. En Daniel Pink (A Whole New Mind) trouwens ook!

Welke gek heeft dat bedacht?

2010-08-30T10:04:00.000+02:00

Ik was laatst een week in Frankrijk op vakantie, uitgezocht door mijn jongste zoon Nathan. Die heeft iets met geschiedenis -veldslagen en oorlogen enzo- en met de franse taal. Hij krijgt altijd 1 week regie over onze gezamenlijke vakantie...en dan gaan we dus naar Frankrijk. Fantastisch, want hij brengt ons altijd naar plaatsen die wijzelf werkelijk niet meer zouden verzinnen. Richting Bretagne moesten we, op zoek naar de wereld van Bertrand du Guesclin-wie kent ‘m niet- en naar de menhirs van Asterix en Obelix. Op de bonnefooi door het uitgestrekte franse land. Alles is dan leuk...nou op een ding na. Je komt onvermijdelijk op het ene of andere moment terecht bij de superU, jeweetwel die afzichtelijke mierendozen aan de rand van ieder stadje met ontelbare krioelende en kakelende karretjes. Of heb ik dat alleen maar? Ik moet daar altijd weer moed voor verzamelen, echt niks aan, die sfeerloze massaliteit. Net zoals het bedrijfsrestaurant van grote organisaties met dat oorverdovende geroezemoes. Of congressen met beangstigende menigtes. Wijlen Eckart Wintzen, de oprichter van BSO, leerde ons dat de ideale omvang voor een zelfstandige werkunit tussen de 50 en 65 mensen ligt.. en hij bouwde op deze manier zijn concern tot een omvang van meer dan 1000 mensen. Hetzelfde verhaal vertelt de industrieel Ricardo Semler in zijn super-interessante boek Semco-stijl: “mensen presteren alleen maar optimaal wanneer ze bijna iedereen in hun omgeving kennen, organiseer dus in kleine bedrijfseenheden; maak een klein bedrijf van 50.000 mensen”. De britse schrijver Anthony Jay in zijn boek The Corporation Man herinnert ons eraan dat we vijf miljoen jaar jagers zijn geweest. Die zich organiseerden in wendbare groepjes met expertise afhankelijk van het doel van de jacht. Spoorzoekers, hardlopers, sluipers, speerwerpers, slingeraars, villers en sjouwers... Zelfregulerende teams par example. Welke gek heeft dan in godsnaam bedacht om massale bijeenkomsten te organiseren waar een mens zich helemaal verloren in voelt? Die conferenties, congressen en seminars met soms honderden mensen. Waar een volstrekte mismatch is ontstaan tussen de behoefte om mensen te ontmoeten en kennis op te doen versus het instrument conferentie. Zou ook hier geld -winstbejag- de boosdoener zijn? De oplossing in de organisatie-context is verbluffend overzichtelijk: terugschalen naar de menselijke maat. Het bedrijfsrestaurant opdelen in vlekken voor 50 mensen en conferenties idem dito indikken naar compacte groepen waar einde-dag iedereen iedereen kent en door een live-dialoog met de spreker het geleerde daadwerkelijk beklijfd. Het is niet verwonderlijk dat de populariteit van de mega-malls ernstig terugloopt en dat er nieuwe, stedelijke kleinschalige oplossingen ontstaan. Zoals de 9 straatjes in Amsterdam. Nooit meer superU wat mij betreft. Eens kijken waar Nathan me volgend jaar naar toe brengt..

thermisch neutraal

2010-07-29T11:00:00.000+02:00

Richard Florida twitterde me recentelijk in de richting van een opmerkelijk onderzoeksresultaat. Het riep herinneringen op aan mijn eerste baan, ik kom er zo nog op terug. Recent werd namelijk onderzocht welke invloeden de grootste importantie hebben gehad op de ontwikkeling van metropolen in de USA in de laatste 50 jaar. De top 10 lijst spitste zich vooral toe op sociale, economische en politieke ontwikkelingen. Van de vele technologische uitvindingen waren er maar twee die hoog eindigden: de auto en de airconditioning. Airconditioning!! Florida: “In 50 jaar tijd steeg het percentage auto’s dat voorzien is van airco van 20 naar 100% en het aantal huizen met airco van 12% naar 85%.” In de USA, dat wel. Florida gaat vervolgens in op de impact die airco heeft gehad op de keuze van mensen voor hun woonplaats. Onaangenaam warme gebieden werden plots toch leefbaar en er vonden significante verschuivingen plaats in de bevolkingsdichtheid. Etcetera. Toch is deze comfort-explosie ook in Europa erg herkenbaar. Kantoren en auto’s worden ook hier inmiddels veelvuldig, zoniet altijd, van airco en topcooling voorzien. Vanuit productiviteitsoverweging is dit volstrekt logisch en vanuit exploitatieoogpunt een niet te missen kans en dan vooral op de plekken waar mensen bijeenkomen om samen te werken en waar individuele denkkracht en kennis wordt omgezet in oplossingen, ideeen en energie en echte toegevoegde waarde. Op deze plekken is de dichtheid het grootst, zijn er de meeste mensen bij elkaar op relatief kleine oppervlaktes. Ja, en dan krijg je het wel warm. Wist u dat er per graad Celcius stijging boven ‘thermisch neutraal’ (=ca 23 graden in de zomersituatie) 2,5-4% produktieverlies ontstaat? En dat beheersing van het CO2 nivo (=voldoende verse lucht) voorkomt dat concentratieverlies, vermoeidheid en afname van het tempo ontstaat? En toch zijn er, als je om je heen vraagt, nog aardig wat plekken waar van thermisch neutraal geen sprake is. Terug naar mijn allereerste baan bij een ingenieursburo. Achter de tekenplank in het gareel, op de 2e verdieping onder het dak en boven het parkeerdek. Veel papier, erg veel papier. Doorwerken en overwerken. Tekenen op kalkpapier. Oef, dat viel niet mee, dat soort discipline. En het aller-, allerergste? Er was geen airco, goddomme. De koude voeten in de winter maakten geen schijn van kans tegen de zweethitte in de zuidlimburgse zomer. De a4tjes plakten aan je onderarmen en 4 zweetdruppels ruineerden in 1 keer je tekenwerk van 2 dagen. Those were the days..! Doe mij dan toch maar een thermisch neutrale, zuurstof- en CO2-rijke binnenkamer. In ieder geval als we samen iets waardetoevoegends gaan doen !

het wordt tijd dat we de traditionele congressen gaan herontwerpen...

2010-06-24T20:00:00.000+02:00

wat je in anderhalf uur in een slimme sessie met een goede groep kunt bereiken...!!

2010-06-19T14:34:00.000+02:00

Doorbraak! Doorbraak!!

Vrijhaven Belverdere wordt de booming place voor nieuwe bedrijvigheid!
Het besluit tot het verleggen van de Noorderbrug resulteert in een 180 graden koerswijziging voor het plangebied Belverdere.

De BBox-denktank ontgijzelt, liberaliseert en magnetiseert het gebied met het afkopen van de nog resulterende projecten en stelt een bestemmingsvrij, welstandsvrij, WOZvrij en OZBvrij gebied in naar het voorbeeld van singapore, californie en almere. Het nieuwe trace van de Noorderbrug ontsluit het gebied binnenkort rechtstreeks, de interne ontsluiting vindt plaats met een spectaculaire asfaltloze zonneweg en de 2 aangrenzende havens worden uitgebreid en aangehaakt op het zonnetraject.

In cooperatie met universiteit, hogescholen en kennisinstituten en het MKB is de incubator FlyStart in vergaande voorbereiding, waar studenten en ondernemers hun krachten bundelen met als speerpunt technologie en online business, en aldus vliegende starters zullen zijn. Een aanpassing op de onderwijswet is in beraad bij de instanties.
Opzienbarend is dat de enige vestigingseis 4-taligheid is. Recente studie van de denktank geeft zicht op 40.000 nieuwe banen binnen 6,5 jaar en een verbetering van de imagoindex van de regio Maastricht van thans 12 naar 32 over diezelfde periode.

Een 3tal ondernemers hebben de leiding genomen en zullen in een persconferentie binnenkort nader inzicht in de spectaculaire plannen geven.

bijna ben ik er vanaf, die verfoeide verkiezingsdebatten

2010-06-01T20:17:00.000+02:00

Ik heb er toch zo'n enorme hekel aan, heeft u dat nou ook? Niet normaal dat soort debatten, geen schim van een goed gesprek. In verkiezingstijd hoort dit soort live affichering in Nederland maar ik vind het helemaal niks. Niet luisteren, niet kunnen uitpraten, niks leren van elkaar, elkaar bevragen. We doen het natuurlijk ook gewoon in de dagelijkse praktijk en dan is het nog schadelijker. Doe mij maar een dialoog. Altijd. Geen argumentatie, geen discussie en zeker geen debat. Nee, iedere keer een betekenisvolle ontdekkingstocht; werkelijk samen denken zoals Peter Senge dat noemde. Mij inspireert daarbij Luthar Standing Bear, kent u die? Een van de eerste native american indians die universitair afstudeerde, in de literatuur. Leefde zelf nog in de Lakota stam waar zijn opa opperhoofd was, Chief Standing Bear. Daar werd je als eerste kleinzoon naar vernoemd, vandaar. Hij schreef onder andere boeken over het leven in de stam. Hoe bijvoorbeeld de stamoudsten met elkaar spraken: "Een gesprek begon nooit plotseling en verliep ook nooit gehaast. Niemand kwam snel met een vraag, hoe belangrijk ook, en niemand werd gedwongen om snel te antwoorden. Denkpauzes bieden was de ware hoffelijke manier om een gesprek te voeren. Stiltes hadden betekenis voor de Lakota-stam." Wat een feest moeten die gesprekken zijn geweest, ik geniet al bij de gedachte. Wat mij betreft is dat de manier waarop we vanaf nu met elkaar omgaan: in zodanige dialoog met elkaar dat we in FLOW kunnen geraken, dat we plotseling op het puntje van de stoel zitten, oprecht bereid om ons te laten verbazen, de verwarring toe te laten, de grote complexiteit achter de veilige positie te onderzoeken en mee te resoneren. Halleluja! By the way, mag ik u ook nog attenderen op het proefschrift van dr. Arnoud j. de Vet: the effects of thinking in silence on creativity and innovation in groups. Indianentaal..

interessant gesprek met Bastian Voorpostel over Arts adding value to society...

2010-05-07T22:12:00.000+02:00

Hello world!!

2010-05-02T20:39:00.000+02:00